İndi məmləkətin hansı tərəfinə, hansı küncünə baxsan bir şadyanalıq (festivity) gərərsən.

İlk əlamət gecələr zəncirlənmiş Prometeyə bənzəyən ağaclardır. “Bir neçə yerindən yaralı” olan bu ağaclar sanki göz dağıdır. Bunu hamı görür və yəqin ki, çimçişir.

Bu işarə təkcə küçələrdə görünmür – ictimai həyatda, xüsusən ədəbi aləmdə adıbəlli işarə - belindən çalın-çarpaz göz kəmərləri bağlanan fiqurlar meydandadır.

Ümumi xaosun içində bu işarələr yalnız gecələr yanmır, gündüz də işarır və ən gülməlisi də odur ki, onlar sifarişsiz olaraq bu görəvi yapırlar.

Acıq və hirslə bir dəstə adamın üstünə çamır atan bir dəstə adam həmişə məşğuldur, mövzu və hədəf dəyişmir. R.Rza, S.Vurğun, Anar, Elçin... Yaxud əks tərəfin həcvləri...

Hər iki tərəf qartopu oynayır.

Yol sürüşkən olsa da maşınlar şütüyür. Hər iki tərəfə qar daşıyan maşınların səsindən baş çatlayır.

Həqiqət it şəklindədirsə,

Yalan ceyran şəklində,

Olma iti madonna tək

Sevəcəyim şəkkində...

PS. .................................. 

Açar sözlər: